Tekst źródłowy strony Hyperforeignism

'''Hyperforeignism''', '''hiperpoprawna wymowa zapożyczenia'''<ref>https://sjp.pwn.pl/poradnia/haslo/Hyperforeignism-po-polsku;17698.html</ref> jest rodzajem jakościowej hiperpoprawności polegającej na tym, że użytkownicy języka błędnie identyfikują wzorce występujące w niektórych zapożyczeniach i rozszerzają je na ogół zapożyczeń, w tym słowa i wyrażenia zapożyczone z innego języka, niż z którego dany wzorzec pochodzi.

== Przykłady ==
Podręcznikowym przykładem hiperpoprawnej wymowy zapożyczenia jest wymawianie odmiany papryki ''habanero'' [(x)abaˈnɛrɔ] tak, jakby była zapisana przy użyciu ⟨ñ⟩ (''habañero'') [(x)abaˈɲɛrɔ] (fonetycznie: ''habaniero''). Prawdopodobnie przyczyną tego jest bardzo podobne słowo ''jalapeño'' [xalaˈpɛɲɔ], a więc również jedna z odmian papryki: polega to na skorzystaniu ze wzorca wymowy tego słowa i błędnego jego zastosowania do ''habanero''.

W języku angielskim hiperpoprawna wymowa zapożyczeń zazwyczaj tyczy się konkretnych słów. Przykładowo, wymowa ''cache'' [kæʃ] tak, jakby występowało tam ⟨é⟩ (''caché'') [kæˈʃeɪ].

W języku polskim szczególnie widać hiperpoprawną wymowę w zapożyczeniach z języka japońskiego. Dla przykładu, ''Honsiu'' standardowo wymawia się [ˈxɔw̃ɕu] (fonetycznie: ''hąśu''). Pomimo tego w Polsce w niektórych kręgach bardziej popularna jest hiperpoprawna wymowa [ˈxɔw̃sʲu] (fonetycznie: ''hąsju''). Analogicznie sprawa ma się z Kiusiu i Sikoku.

== Przypisy ==
<references/>

[[Kategoria:Lingwistyka]]